Home / Resultaten / Literatuur / Samenwerking in projecten

 
  • Bechky, B. A. (2006). Gaffers, gofers, and grips: Role-based coordination in temporary organizations. Organization Science, 17, 3-21.
    Dit artikel focust op rollen systemen en coördinatie in tijdelijke organisaties. Hiervoor is één type tijdelijke organisatie geanalyseerd, namelijk film projecten. Het onderzoek geeft meer inzicht in de voorwaarden die van invloed zijn op de coördinatie in tijdelijke organisaties, waarbij de duur van de rollen, de verwachtingen van toekomstige interactie en de zichtbaarheid van werkzaamheden zijn inbegrepen.
  • Jones, C., Hesterly, W. S., Fladmoe-Lindquist, K., & Borgatti, S. P. (1998). Professional Service Constellations: How Strategies and Capabilities Influence Collaborative Stability and Change. Organization Science, 9(3), 396-410. doi: doi:10.1287/orsc.9.3.396
    Dit artikel betreft constellaties in werk in de professionele dienstverlening. Constellaties zijn een vervoermiddel voor het aanscherpen van bedrijfskenmerkende deskundigheid en het vermeerderen van mogelijkheden. Het onderzoek focust op strategieën en vaardigheden voor constellatie leden en hoe dit collectieve stabiliteit en verandering beïnvloed.
  • Jones, c., & Lichtenstein, B. (2008). Temporary inter-organizational projects: how temporal and social embeddedness enhance coordination and manage uncertainty. In Cropper, S., Ebers, M., Ring, P.S. & Huxham, C. (Ed.). Handbook of Inter- organizational relations (pp. 231-255). London: Oxford University Press.
    In dit hoofdstuk van het boek ‘Handbook of Inter-organizational relations’, zijn inter-organisatorische projecten (IO projecten), waarin meerdere organisaties samenwerken aan een gezamenlijke activiteit voor een beperkte tijdsduur, gedefinieerd. IO projecten worden met toenemende mate gebruikt voor de coördinatie van complexe producten/services binnen een onzekere en competitieve context. Vervolgens is er beschreven hoe de tijdelijke verankering en sociale verankering specifieke mechanismes voorziet voor het managen van onzekerheid in projecten, en het faciliteren van samenwerking tussen project actoren. De tijdelijke verankering is een belangrijk onderscheid in IO projecten; ze bestaan maar voor een beperkte tijdsperiode. De sociale verankering refereert naar ‘de frequentie, de duur en het patroon van dyadische interactie voor een individueel of organisatie’ (Granovetter 1985). De inzichten zijn geïllustreerd door het combineren van deze twee dimensies en zijn verkend binnen vier contexten waarin IO projecten de dominante vorm van coördinatie tussen organisaties zijn. Die vier contexten betreffen film, architectuur, reclame en grootschalige infrastructuur.