Home / Resultaten / Living Labs / Living Lab #4 – Project-governance en nieuwe samenwerkingsverbanden

 

living-lab4-3Op 6 november 2014 vond alweer het vierde Living Lab plaats, met een dynamisch rollenspel waarbij project-governance en nieuwe vormen van samenwerking in de bouw centraal stonden.

De bijeenkomst werd geopend door Hans Wamelink. Hij sprak over de ontwikkeling van de rol van architect de afgelopen decennia en analyseerde de huidige marktsituatie. De consortiumleden reageerden met een discussie over de veranderde hiërarchie binnen architectenbureaus en het gevolg hiervan voor de organisatiestructuur. Tijdens deze conversatie werd door meerdere aanwezigen erkend dat het beroep ‘architect’ een andere betekenis had gekregen de afgelopen decennia en dat de markt niet langer om een eigenmachtige bouwmeester vraagt, maar meer om een partner als onderdeel van het eigen proces. De kennis en ervaring als toegevoegde waarde van de architect worden regelmatig gepasseerd door ingevingen van de klant. Ontwerpen moeten mede hierdoor herhaaldelijk worden herzien in tegenstelling tot het verleden, toen het vertrouwen in de ontwerpvaardigheden van de architect vrijwel onbegrensd leek.

Vervolgens werd de inhoud van de promotieonderzoeken van Bente Lieftink en Marina Bos-de Vos besproken, waarbij het consortium ideeën aandroeg voor mogelijke relevante cases. Bente zal de komende periode met behulp van een casestudie onderzoek doen naar de verschillen tussen projecten waar architecten een traditionele en een innovatieve rol innemen. Marina zoomt met een nieuwe ronde interviews verder in op de ontwikkeling van waarde in de samenwerking tussen architect en opdrachtgever. Daarbij komen niet alleen verschillende onderdelen en percepties van waarde aan bod, maar ook de strategieën die door beide partijen gebruikt worden om binnen hun samenwerking over waarde te onderhandelen.

living-lab4-1Het einde van de middag stond in het teken van het rollenspel. Er werd een vergadering over een fictief project in de initiatieffase nagebootst. Alle consortiumleden speelden een van belang zijnde actor die een rol in het proces wilde veroveren of een specifiek belang moest behartigen. Het resultaat was een interessant overleg, dat mogelijke knelpunten in het sluiten van overeenkomsten en het tot stand brengen van partnerschappen blootlegde. Een belangrijke factor hierbij bleek het wederzijds vertrouwen van alle actoren in de tot stand te komen ‘producten’; voldoen de architectonische invulling, het risicoprofiel, het budget, de installaties en duurzaamheid uiteindelijk wel aan de verwachtingen? Wie is onafhankelijk genoeg om het project te leiden? Welke partijen worden in welk stadium gecontracteerd? Wie neemt verantwoordelijkheid voor het behalen van de geformuleerde doelstellingen? Op welke wijze worden knopen doorgehakt bij gebrek aan overeenstemming? Over niet al deze zaken waren de consortiumleden het eens, hoewel een goed geformuleerd eindresultaat als voorwaarde naar voren kwam om succesvol onderhandelingen te kunnen voeren met meerdere partijen tegelijk. Wanneer een actor een belang verdedigde of meer zekerheid trachtte te verkrijgen ging dit vrijwel altijd (indirect) ten koste van een ander. Met alle partijen aan tafel creëerde dit soms spanningen en bleek het bespreken van sommige onderwerpen beter bilateraal of informeel te worden behandeld, afhankelijk van de voortgang van het proces.

living-lab4-2 living-lab4-5